Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;


Άρθρο του Μάκη Νασιάδη

"Δεν ξέρω τι να π(αίξ)ω στα παιδιά", τα πέντε παιδιά στα οποία, η εξουσία και ο νόμος ίσως να εξήντλησε κάθε... όριο και περιθώριο, μετά τα "μπινελίκια" ή ότι άλλο που μπορεί να έριξαν στους διαιτητές, τα "κοράκια" και στους αστυνομικούς, τους "μπάτσους", βλέποντας, όχι μόνο αυτοί άλλα και εκατοντάδες άλλοι φίλαθλοι και μη, τη διαφαινόμενη αδικία εις βάρος του Πυρσού, στον ιστορικό πλέον αγώνα της Τετάρτης 18 Νοεμβρίου 2009 με τη Βέροια. "Είμαι μεγάλος, με (ή χωρίς) τιράντες και γυαλιά κι όλο φοβάμαι το αύριο", αυτό το αύριο που πρέπει εμείς οι μεγάλοι να παραδώσουμε στα παιδιά. "Πώς να τα κρύψεις όλα αυτά"; Όλα αυτά που έγιναν εντός ή εκτός γηπέδου; "Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλοι". Θα μου πείτε τότε γιατί εγώ έχω μπερδευτεί τόσο.
Ας αφήσουμε αυτούς τους υπέροχους στοίχους του Διονύση Σαββόπουλου, που έγραψε μελοποίησε και τραγούδησε ο ίδιος και ας έρθουμε στην πραγματικότητα.
Πυρσός Γρεβενών-Βέροια για την 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής.
Τα αστυνομικά μέτρα "δρακόντεια" ή "υπερβολικά" για κάποιους. Ασυνήθιστα θα έλεγα εγώ, που κατά το παρελθόν έχω βρεθεί σε πάρα πολλά εντός και εκτός γήπεδα όχι μόνο μικρών ομάδων αλλά και μεγάλων. Θα συμφωνήσω με κάποιους που λένε γιατί αυτά τα μέτρα δεν εφαρμόζονται στο γήπεδο της Τούμπας ή του Καραϊσκάκη, ενδεικτικά λέω αυτά τα δύο ιστορικά γήπεδα. Θα συμφωνήσω όμως και με την επίσημη Αστυνομία, που λέει ότι αυτά προβλέπονται, ως νομοταγής πολίτης που είμαι και που θέλω ή μάλλον το ονειρεύομαι να πάω με την οικογένειά μου σε ένα ελληνικό γήπεδο για να χαρώ ένα αγώνα, όπως χαίρονται εκατομμύρια άλλοι οικογενειάρχες σε άλλα ευρωπαϊκά γήπεδα.
Εξονυχιστικός ο έλεγχος της Αστυνομίας στην είσοδο των φιλάθλων. Και εδώ θα με βρείτε σύμφωνο. Είπαμε νομοταγής πολίτης είμαι. Τώρα δεν το γνωρίζω γιατί δεν μου επιτρέπεται, αν συνέβη αυτό, να πάρω το τύμπανο ή την τρομπέτα στο γήπεδο για να παίξω και να τραγουδήσω, όπως επίσης τη δέσμη με τα κομμένα χαρτάκια από το χρυσό οδηγό, όχι το ρολό της ταμειακής μηχανής, γιατί αυτό πηγαίνει απ' ευθείας στο στόχο του, που είναι για κάποιους τα "κοράκια", ο διαιτητής ή αν ξεφύγει της πορείας του στους "μπάτσους" τους αστυνομικούς.
Ως νομοταγής πολίτης θα ήθελα όμως να ισχύσει ότι προβλέπει ο νόμος και στον αγωνιστικό χώρο, εκεί που θεωρείται το άβατο στη διάρκεια του αγώνα για τον πολίτη είτε αυτός είναι άσημος είτε διάσημος. Να γίνει δηλαδή εξονυχιστικός έλεγχος από τον παρατηρητή του αγώνα και να απομακρυνθούν με τη βοήθεια της αστυνομίας όσοι δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο.
Τι συνέβη όμως στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου των Γρεβενών, μετά το 77' λεπτό;. Εδώ δεν είμαι και ο πλέον αρμόδιος για να το πω γιατί δεν ήμουν εκεί. Προσπάθησα όμως μακριά από τις προκαταλήψεις και τις εμπάθειες ή τις συμπάθειες όχι να βρω την αλήθεια, αλλά να κατανοήσω πως ξεχείλισε αυτό το ποτήρι της οργής, που έχει αναστατώσει ολόκληρη την κοινωνία των Γρεβενών.
Δε θα σταθώ στο ρόλο του διαιτητή, που όπως λένε πάρα πολλοί "τ' άρπαξε", αν και εδώ θα συμφωνήσω ότι ναι "άρπαξε" πολλές... "καρπαζιές" όχι όμως τόσες όσο ο ένας από τους δύο επόπτες, που μάλλον όπως λένε όλοι δεν έφταιγε αλλά βρέθηκε στο νοσοκομείο των Γρεβενών για τις πρώτες βοήθειες. Εδώ θα σταθώ σ' αυτή τη μικρή, ασήμαντη για κάποιους λεπτομέρεια, στο ρόλο των "Μεγάλων" ή καλύτερα το ρόλο των ενηλίκων είτε αυτοί βρίσκονται εντός αγωνιστικού χώρου, είτε στην εξέδρα, γιατί ας μην ξεχνάμε ανάμεσά τους υπάρχουν και μικρά παιδιά ή αμούστακοι ενήλικες και παραδειγματίζονται από όλους εμάς.
Ας αρχίσω από την εξέδρα, όπου ανάμεσά τους υπάρχουν και αυτοί που θέλουν νίκη και μόνο νίκη της ομάδας τους, είτε το αξίζει είτε όχι και ανεβοκατεβάζουν τα "καντήλια" και όλους τους "Αγίους" σε κάθε απόφαση διαιτητή, που είναι υπέρ του αντιπάλου, αγνοώντας ότι δίπλα του στέκεται ένα παιδί, που προσπαθεί να κρίνει ακόμη πιο είναι το καλό και πιο το κακό. Στην περίπτωση του θα μου πείτε του αγώνα με τη Βέροια τα όρια της αν(τ)οχής με το διαιτητή ξεπεράστηκαν, απ' όλους συνετούς και μη φιλάθλους, όταν απέβαλλε στο 77ο λεπτό τον ποδοσφαιριστή του Πυρσού Μπουτογιάννη. Θα συμφωνήσω και σ' αυτό, όπως θα συμφωνήσω και με τα όσα λέει ο πατέρας του ενός από τα πέντε νεαρά άτομα, που βρέθηκαν μετά από λίγη ώρα στα κρατητήρια της αστυνομίας, για "εξύβριση" και όλα τα σχετικά, που τους προσάπτονται στη Δικογραφία.
"Εγώ πριν μάθω, ότι η αστυνομία συνέλαβε το γιό μου έτυχε να δω στιγμιότυπα (όσα επιμελώς έδειξε τοπικό κανάλι) του Πυρσού με τη Βέροια και είδα πολύ κόσμο να μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο. Όταν μίλησα με το γιό μου, παραδέχτηκε ότι έβρισε από την εξέδρα, δεν μπήκε όμως μέσα στον αγωνιστικό χώρο για να δείρει τους διαιτητές", λέει χαρακτηριστικά ο πατέρας του ανήλικου παιδιού και αναρωτιέται: "Γιατί η αστυνομία συνέλαβε μόνο τα πέντε παιδιά; Μόνο αυτοί έβρισαν ή πέταξαν αντικείμενα στον αγωνιστικό χώρο; Τι να πω τώρα το παιδί μου για τους νόμους και τη Δικαιοσύνη;".
Απάντηση δυστυχώς δεν μπορώ να βρω ακόμη όχι για τον πατέρα, αλλά για το ανήλικο παιδία και τα άλλα τέσσερα νεαρά παιδιά. Κανείς δεν αντιλέγει ότι πάνω στον αυθορμητισμό της ηλικίας τους όχι μόνο αυτοί αλλά και άλλοι ανήλικοι ξεστόμισαν, έχοντας και ως παράδειγμα τους υπόλοιπους ενήλικες της εξέδρας τα "χίλια μύρια", αλλά δεν είχαν την παρρησία του ενήλικα να πατήσουν... φρένο εκεί όπου ο Νόμος εξαντλεί τα όρια και τα περιθώρια.
Εκ των γεγονότων όμως διαπιστώνεται ότι μάλλον τα νεαρά αυτά άτομα ήταν και ο εύκολος στόχος για την εφαρμογή του Νόμου, γιατί δε δικαιολογείται αλλιώς το να μη συλλαμβάνονται και οι υπόλοιποι 17 ενήλικες, που θεωρούνται, σε όποιο βαθμό ο καθένας, ότι συμμετείχαν στα εντός αγωνιστικού χώρου επεισόδια εις βάρος των διαιτητών. Τα 17 αυτά ενήλικα, να επαναλάβω για μια ακόμη φορά, άτομα, "τυλίχθηκαν" απλώς σε μια κόλα χαρτί παρά το γεγονός ότι δεν είχε παρέλθει το Αυτόφωρο για τους ενήλικες και στάλθηκαν με τη Δικογραφία, η οποία συνοδεύονταν με ισχυρή αστυνομική δύναμη και φυσικά και από τα πέντε νεαρά άτομα.
Θα μου πείτε τι έπρεπε να κάνει η Αστυνομία; να πάει στο Αυτόφωρο τον πρόεδρο του Πυρσού ή το νομάρχη Γρεβενών, που περιλαμβάνονται στη σχηματισθείσα Δικογραφία και να τους υποβάλλει σε όλη αυτή τη διαδικασία που υπέβαλλε τα νεαρά άτομα;. Αν ζητάτε τη δική μου απάντηση θα σας πω απροκάλυπτα ΝΑΙ, όπως ΝΑΙ και για όλους τους άλλους που η Αστυνομία έκρινε ότι μετείχαν στα επεισόδια, εντός αγωνιστικού χώρου συμπεριλαμβανομένων και των αποδυτηρίων.
Εδώ φυσικά γεννάτε ένα μεγάλο ερώτημα, για το νομάρχη Γρεβενών, το οποίο του ετέθη από δημοσιογράφους με ποια θεσμική ιδιότητα μπήκε στον αγωνιστικό χώρο και πως έκριναν αυτή την είσοδό του οι ανήλικοι φίλαθλοι της εξέδρας, που δε γνώριζαν τις προθέσεις τους, οι οποίες όπως τόνισε ήταν για " να κατευνάσει τα πνεύματα και να προστατεύσει τους διαιτητές". Τώρα για τον πρόεδρο του Πυρσού, αυτό μάλλον θα το έκανε κάθε πρόεδρος που δαπανά εκατομμύρια και βλέπει να αδικείτε από έναν... ύποπτο διαιτητή. Τα παραδείγματα πάμπολλα και ας μην τα αναφέρω.
Θα ήταν ανέντιμο εκ μέρους μου να μην σταθώ, τόσο στη στάση του προέδρου του Πυρσού όσο και του νομάρχη Γρεβενών, που αυτοβούλως παρουσιάστηκαν το ίδιο βράδυ στην Αστυνομία, όταν έμαθαν για τη σύλληψη των πέντε νεαρών και ζήτησαν λίγο πολύ να μπουν αυτοί στη θέση τους για το Αυτόφωρο.
Θα ήταν όμως ανέντιμο αν και για όλα αυτά επέρριπτα χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς κανέναν προβληματισμό όλες τις ευθύνες στη στάση της Αστυνομίας ή του απλού αστυνομικού, που απλώς εκτελεί διαταγές στο βαθμό, που ο ίδιος κρ(λ)ίνει το μάτι του.
Τα υπόλοιπα θα τα κρίνει η Δικαιοσύνη, καθώς αρχικά θα αποφανθεί από την ανακριτική διαδικασία σε ποιους ανήλικες θα ασκηθεί Δίωξη, ενώ στη συνέχεια θα αποφασίσει και για τα αδικήματα, που διέπραξαν τόσο οι νεαροί όσο και οι Μεγάλοι.
Μέχρι τότε όμως εμείς οι ενήλικες, οι Μεγάλοι θα "Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας", όπως λέει και ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Αλήθεια!!! "Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα".

Μάκης Νασιάδης

Υ.Γ. Απαραίτητη διευκρίνηση. Με τις φράσεις "κοράκια" και "μπάτσους" δε θέλω να εξυβρίσω ή να υποτιμήσω ούτε τους διαιτητές ούτε τους αστυνομικούς. Απλά μεταφέρω τα όσα πολλές φορές τους προσάπτουν πολλοί, είτε έχουν δίκαιο είτε άδικο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: